پیادهروی اربعین بهعنوان یک پدیده شگفتانگیز اجتماعی و سیاسی، فراتر از یک زیارت ساده، کارزاری تمدنساز است که با بهرهگیری از آموزههای قرآنی و نمایش قدرت وحدت امت اسلامی، ضمن به چالش کشیدن معادلات دشمنان، بستری برای تربیت نیرو و آمادهسازی برای ظهور مهدوی فراهم میآورد.
پدیده «پیادهروی اربعین» در ابعاد و ساختار کنونی، فراتر از یک آیین زیارتی، به جریان تمدنساز و اثرگذاری بدل شده است که ابعاد راهبردی و تربیتی متعددی را در بر میگیرد:
۱. نمایش قدرت جهانی شیعه (مصداق عزت قرآنی): این حضور میلیونی، در زمره اقدامات راهبردی است که به تعبیر آیه ۱۲۳ سوره توبه (وَلْیَجِدُوا فِیکُمْ غِلْظَهً)، هیبت و اقتدار امت اسلامی را در برابر جبهه معارض به تصویر میکشد.
۲. خنثیسازی توطئهها و ایجاد رعب در دشمن: پیادهروی اربعین دقیقاً همان حرکتی است که طبق آیه ۱۲۰ سوره توبه (وَلا یَطَؤُنَ مَوْطِئاً یَغیظُ الْکُفَّار)، خشم و وحشت بدخواهان را برمیانگیزد. هجمههای رسانهای دشمن برای کمرنگ کردن این آیین، گواهی بر همین تأثیرگذاری راهبردی است.
۳. احیای فرهنگ ایثار و انفاق: این حرکت، تجلی عینی آیه ۹ سوره حشر (وَ یُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ) است؛ جایی که مردم با وجود نیاز شخصی، دارایی و دسترنج خود را با سخاوت در اختیار زائران قرار میدهند.
۴. نماد وحدت و انسجام امت اسلامی: مسیر نجف به کربلا، میدان عملی لبیک به آیه ۱۰۳ سوره آلعمران (وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمیعاً) است؛ جایی که مسلمانان با مذاهب و ملیتهای گوناگون، زیباترین صحنههای همبستگی را ترسیم میکنند.
۵. کلاس عملی اخلاق و آموزههای دینی: اربعین فرصتی کمنظیر برای تمرین عملی فضائلی نظیر مدارا، صبر، میهماننوازی و اخلاق اسلامی است که در تعاملات زوار به عینه مشاهده میشود.
۶. بسترسازی برای تمدن نوین مهدوی: تحمل سختیها و مشارکت فعال در این کنگره جهانی، نوعی تمرین برای آمادگی جهت یاری حضرت ولیعصر (عج) است؛ چرا که این پیادهروی، بهعنوان بخشی از جنگ ترکیبی علیه دشمنان، زمینهساز ظهور و استحکام پایههای تمدنی اسلام تلقی میشود.
۱۰.۱۵ پربازدید!
